background

Het project

Het project

De taal van boekenruggen is niet alleen een roman, maar ook een project. Het is een experiment om lezers nauwer te betrekken bij het uitgeefproces.

De lezers krijgen mee de verantwoordelijkheid voor het boek. Zij bepalen of het in circulatie blijft. Ze geven het boek mee vorm door hun opmerkingen en interpretaties te delen op Facebook of op de website.

De beperkte oplage en het besef dat ze het boek moeten doorgeven confronteert mensen bovendien met de kostbaarheid van een papieren boek.

De vorm

Er werden vijfentwintig exemplaren van het boek gedrukt. De roman zit samen met de dichtbundel van een van de personages in een linnen zakje of een doos. Deze exemplaren werden verspreid onder 25 eerste lezers. Hen werd gevraagd om na het lezen hun gedachten en commentaren over het boek te posten op de Facebookpagina of een mailtje te sturen naar boekenruggen@gmail.com, en hun naam op de lijst achterin het boek te zetten. Daarna moesten ze het boek doorgeven aan de volgende lezers die op hun beurt hetzelfde moeten doen.

Omdat de vraag groter bleek dan het aanbod, werden later ook nog boeken bijgedrukt in een ander formaat (roman en dichtbundel samen). Die versie is hier te bestellen.

Bij het boek hoort een Facebookpagina, deze website en een mailadres.

Op de facebookpagina kunnen lezers hun gedachten over het boek kwijt, maar vinden ze ook links naar achtergrondinformatie.

Met de website geef ik een deel van het boek bloot (niet alles), maar voeg ik ook dingen toe, zoals filmpjes, achtergrondinformatie, krantenknipsels en reacties van de lezers die het verhaal verlevendigen. Je kan 11 van de 31 hoofdstukken online lezen of downloaden als pdf. In de tekst vind je hyperlinks naar boeken, gebeurtenissen, foto’s die erin vermeld worden.

Via het mailadres kunnen de lezers in gesprek gaan met de auteur: boekenruggen@gmail.com

hoe het boek ontstond

Nieuwsgierigheid

Omdat ik zowel boekverkoper als uitgever als auteur ben, én graag lees, roept de toevloed van nieuwe boeken gemengde gevoelens bij me op. Enerzijds is er mijn grote liefde en ontzag voor het papieren boek, maar tegelijk weet ik dat jaarlijks tonnen boeken worden vernietigd omdat ze ‘onverkoopbaar’ zijn geworden. En als van een gemiddeld Vlaams debuut maximaal 400 exemplaren worden verkocht (door hoeveel mensen wordt het gelezen?), waarom dan 1000 exemplaren drukken?

Dit project is daarom ook voor mij als boekverkoper en uitgever een experiment. Hoe zien mensen boeken? Houden ze ze liever bij dan ze door te geven? Of vinden ze dat juist leuk? Is het anders dan een bibliotheekboek lenen? Zijn er andere manieren van lezen nodig? Andere manieren om boeken te verspreiden?
Wie stukken wil herlezen, kan dat doen op de website. Maar is dat hetzelfde?
En als mensen zelf kunnen kiezen of ze een bijdrage storten, hoeveel zijn ze dan bereid te betalen voor een goed verhaal dat ze zomaar in de schoot geworpen wordt?

Deze tijd biedt diverse mogelijkheden voorbij het klassieke uitgeven die ik uit persoonlijk en ecologisch oogpunt graag wil onderzoeken. Ik maak dan ook dankbaar gebruik van de mogelijkheden van internet, sociale media, digitale druktechnieken die kleine oplages betaalbaar maken en een veranderende visie op literatuur…